adjective (صفت)formal
صفت — موهبت یافته
موهبت یافتهصبغه دار
دارای ویژگی، استعداد یا دارایی به صورت طبیعی یا اهدا شده.
Provided with a quality, talent, or asset naturally or by donation.
«او با هوش زیاد موهبت یافته است.»
“She is endowed with great intelligence.”
«دانشگاه با یک بودجه بزرگ مجهز شده است.»
“The college was endowed with a large fund.”
تفاوت با واژههای مشابه
gifted— با استعداد
معمولی. تأکید بر استعدادهای طبیعی؛ در زمینه تواناییها معنی مشابه دارد.
Common. Focuses on natural talents; similar meaning when referring to abilities.