فعل — جای دادن
(عادت، باور یا احساسی را) به طور محکم در ذهن یا شخصیت یک فرد تثبیت کردن.
To firmly fix or establish (a habit, belief, or feeling) in a person's mind or character.
«اهمیت سختکوشی از سنین پایین در او ریشه دوانده بود.»
“The importance of hard work was engrained in him from an early age.”
«این باورها عمیقاً در فرهنگ جای گرفتهاند.»
“These beliefs are deeply engrained in the culture.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بر تثبیت تدریجی و محکم یک ایده یا نگرش در ذهن کسی، اغلب به شکلی مثبت، تمرکز دارد. 'Parents instill values in their children' درست است، 'Parents engrain values in their children' کمتر رایج است.
Formal. Focuses on gradually and firmly establishing an idea or attitude in someone's mind, often in a positive way. 'Parents instill values in their children' works, 'Parents engrain values in their children' is less common.