escrow
اسم — امانت
یک سند، تعهدنامه، یا سند دیگر که در نگهداری شخص ثالثی است و تنها زمانی که شرط مشخصی برآورده شود، اعتبار پیدا میکند.
A bond, deed, or other document kept in the custody of a third party and taking effect only when a specified condition has been met.
«وجوه خریدار تا زمان اتمام فروش در امانت نگهداری میشود.»
“The buyer's funds are held in escrow until the sale is complete.”
«آنها سند ملک را در امانت گذاشتند.»
“They placed the property deed in escrow.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. به پولی اشاره دارد که در حسابی گذاشته شده، اغلب به عنوان تضمین یا برای پرداخت آینده. 'سپرده' گستردهتر است و لزوماً شامل شخص ثالثی که وجوه را تا برآورده شدن شرایط نگهداری کند، نمیشود. 'سپرده امنیتی' نزدیک است، اما 'امانت' به طور خاص شرایط را نشان میدهد.
Everyday. Refers to money placed in an account, often as security or for future payment. 'Deposit' is broader and doesn't necessarily involve a third party holding funds until conditions are met. 'A security deposit' is close, but 'escrow' specifically implies conditions.
فعل — در امانت گذاشتن
(یک سند، تعهدنامه یا پول) را در امانت قرار دادن.
To place (a bond, deed, or money) in escrow.
«شرکت ثبت اسناد وجوه را برای بستن معامله در امانت خواهد گذاشت.»
“The title company will escrow the funds for the closing.”
«آنها تصمیم گرفتند بخشی از پرداخت را در امانت بگذارند.»
“They decided to escrow a portion of the payment.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. به قرار دادن پول در یک حساب بانکی اشاره دارد. 'پول واریز کردن' صحیح است. در حالی که میتوان وجوه را به حساب امانی واریز کرد، 'escrow' به عنوان فعل، کل فرآیند ساختاریافته را نشان میدهد، نه فقط عمل قرار دادن پول را.
Everyday. Refers to putting money into an account. 'Deposit money' works. While one can deposit funds into an escrow account, 'escrow' as a verb implies the entire structured process, not just the act of putting money in.