estoppel
es·top·pel/ɪˈstɒpəl/
noun (اسم)formal
اسم — استاپل
استاپلاصل حقوقی منع تناقض
اصول حقوقی که مانع از این میشود کسی بر خلاف ادعا یا رفتار قبلی خود استدلال کند.
A legal principle preventing someone from arguing something contrary to a previous claim or behavior.
«دادگاه از اصل استاپل برای جلوگیری از ادعا استفاده کرد.»
“The court applied estoppel to prevent the claim.”
«استاپل مانع از پس گرفتن اظهارات طرف میشود.»
“Estoppel bars a party from retracting their statement.”