exclusion
اسم — محرومیت (1)
اقدام یا فرآیندی که باعث دور نگه داشتن کسی یا چیزی میشود.
The act of deliberately keeping someone or something out.
«محروم کردن گروههای خاص از تحصیل ناعادلانه است.»
“The exclusion of certain groups from education is unfair.”
«برکناری از باشگاه برای او شوکآور بود.»
“Exclusion from the club was a shock to him.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به حذف چیزی، معمولاً ناخواسته یا به دلیل غفلت اشاره دارد، نه به صورت عمدی مانند exclusion. مثلاً 'حذف در گزارش' اما نه 'محروم کردن عمدی شخص'.
Formal. Refers to leaving something out, often unintentionally or by neglect, not as deliberate as 'exclusion'. For example, 'an omission in the report' but not 'exclusion of a person' deliberately.
متضادها
اسم — محرومیت (2)
شرط یا بندی در قرارداد یا بیمه که مشخص میکند چه چیزهایی شامل نمیشوند.
A condition or clause in a contract or insurance that specifies what is not included.
«در بیمه، استثنایی برای خسارت ناشی از سیل وجود دارد.»
“The insurance has an exclusion for flood damage.”
«قبل از امضا، بند استثنا را به دقت بخوانید.»
“Read the exclusion clause carefully before signing.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به چیزی که به طور مشخص از یک قاعده یا بیان کلی حذف شده گفته میشود. اغلب میتواند جایگزین exclusion در زمینههای قانونی یا بیمهای شود.
Common. Means something excluded explicitly from a general rule or statement. Can often replace 'exclusion' in legal or insurance contexts.