verb (فعل)formalpast (گذشته): exertedpast participle (مفعولی): exerted-ing (حال): exerting3rd (سوم): exerts
فعل — اعمال کردن
اعمال کردنبه کار بردن
اعمال کردن یا به کار گرفتن (مثلاً تلاش، تاثیر یا قدرت).
To apply or bring to bear (such as effort, influence, or power).
«او تأثیر زیادی روی تیم میگذارد.»
“She exerts great influence on the team.”
«برای موفقیت باید تلاش کنید.»
“You must exert yourself to succeed.”
تفاوت با واژههای مشابه
applies— اعمال میکند
رایج. معنای مشابه در زمینههای رسمی.
Common. Similar meaning in formal contexts.