verb (فعل)commonpast (گذشته): falteredpast participle (مفعولی): faltered-ing (حال): faltering3rd (سوم): falters
فعل — مردد بودن
مردد بودنلغزیدنتردید کردن
با تردید صحبت کردن یا هنگام صحبت یا عمل اعتماد به نفس را از دست دادن.
Spoke hesitantly or lost confidence while speaking or acting.
«صدای او در حین سخنرانی لرزید.»
“Her voice faltered during the speech.”
«قبل از پاسخ دادن به سؤال تردید کرد.»
“He faltered before answering the question.”
تفاوت با واژههای مشابه
hesitate— تردید کردن
متداول. به معنی مکث قبل از عمل یا صحبت است؛ وقتی تردید نشان داده میشود قابل تعویض است.
Common. Means pausing before action or speech; often interchangeable with falter when hesitation is shown.
waver— تردید داشتن
متداول. به نداشتن استحکام در نظر یا عمل اشاره دارد؛ مشابه falter است.
Common. Indicates lack of firmness in opinion or action; similar to falter.