foe
اسم — دشمن
شخصی که دشمن یا مخالف است، معمولاً در یک نزاع جدی یا طولانیمدت.
A person who is an enemy or opponent, often in a serious or long-standing conflict.
«آنها بعد از اختلاف به دشمنانی همیشگی تبدیل شدند.»
“They became lifelong foes after the dispute.”
«پادشاه بزرگترین دشمن خود را در نبرد شکست داد.»
“The king defeated his greatest foe in battle.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. در بسیاری از زمینهها به معنای کسی که خصومت دارد کاملاً مترادف است. «دشمن» کاربرد عمومیتر و روزمرهتری دارد.
Common. Exactly synonymous in many contexts referring to someone hostile. 'Enemy' is more general and frequently used in daily language.
رسمی. عمدتاً در ورزش، حقوقی یا زمینههای رسمی برای یعنی رقیب استفاده میشود و بار احساسی کمتر از «foe» دارد.
Formal. Used mainly in sports, legal, or formal contexts to mean opponent. Less emotional than 'foe'.