verb (فعل)commonpast (گذشته): glaredpast participle (مفعولی): glared-ing (حال): glaring3rd (سوم): glares
فعل — خیره شدن با عصبانیت
خیره شدن با عصبانیت
گذشته فعل glare؛ خیره شدن به طور عصبانی یا تند.
Past tense of glare; to stare angrily or fiercely.
«او به بچههای پر سر و صدا خیره شد.»
“He glared at the noisy children.”
«بعد از بحث با خشم خیره شد.»
“She glared angrily after the argument.”
تفاوت با واژههای مشابه
stared— خیره شدن
دیدن ثابت؛ glare بار منفی عصبانیت دارد.
General looking fixedly; glare adds anger or intensity.