greatness
great·ness/ˈɡreɪtnəs/
greatlarge in size, amount, or importance-nessstate or quality of
noun (اسم)common
اسم — عظمت
عظمتبزرگی
کیفیت برجسته بودن در توانایی، دستاورد یا اهمیت
The quality of being great in ability, achievement, or importance
«بزرگی او به عنوان رهبر الهامبخش بسیاری بود.»
“His greatness as a leader inspired many.”
«او در کار خود به بزرگی دست یافت.»
“She achieved greatness in her career.”
تفاوت با واژههای مشابه
magnificence— شکوه
رسمی. بیشتر برای توصیف مکانها یا رویدادهای باشکوه به جای توانایی استفاده میشود.
Formal. Conveying impressive beauty or grandeur, often in appearance rather than achievement. Used more in describing places or events.
excellence— برتری
رایج/رسمی. به کیفیت برجسته یا بسیار خوب بودن اشاره دارد و در مواقع عملکرد یا مهارت قابل جایگزینی است.
Common/formal. Refers to the quality of being outstanding or extremely good, interchangeable in contexts involving performance or skill.