guarantor
اسم — ضامن
شخص یا سازمانی که ضامن میشود، معمولاً برای وام یا قرارداد، و تضمین میکند که تعهدات انجام خواهند شد.
A person or organization that gives a guarantee, often for a loan or contract, ensuring that obligations will be met.
«برای اجاره آپارتمان، او به یک ضامن برای اجارهنامه نیاز داشت.»
“To rent the apartment, she needed a guarantor for the lease.”
«بانک قبل از تأیید وام بزرگ، یک ضامن خواست.»
“The bank required a guarantor before approving the large loan.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/حقوقی. شخصی که مسئولیت انجام تعهدی از سوی دیگری را بر عهده میگیرد، به ویژه حضور در دادگاه یا پرداخت بدهی. اغلب در زمینههای حقوقی استفاده میشود. 'او کفیل وثیقه دوستش شد.'
Formal/Legal. A person who takes responsibility for another's performance of an undertaking, especially a court appearance or payment of a debt. Often used in legal contexts. 'He acted as surety for his friend's bail.'