surety
اسم — ضامن
کسی که مسئولیت تضمین پرداخت یا انجام تعهد دیگری را بر عهده میگیرد.
A person who takes responsibility for another's debt or obligation if that person fails to fulfill it.
«بانک قبل از تصویب وام درخواست ضامن کرد.»
“The bank required a surety before approving the loan.”
«او بهعنوان ضامن قرارداد اجاره دوستش عمل کرد.»
“He acted as surety for his friend's rental agreement.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/حقوقی. برای کسانی که پرداخت یا تعهد را تضمین میکنند استفاده میشود، در متنهای حقوقی با surety قابل تعویض است.
Formal/legal. Used specifically for persons guaranteeing a payment or obligation, interchangeable with surety in legal contexts.
متضادها
اسم — تضمین
تضمینی برای انجام تعهدات؛ ضمان یا وثیقهای که تعهدات را تضمین میکند.
A guarantee or pledge that obligations will be fulfilled; a security or bond ensuring performance.
«شرکت تضمینی برای تضمین انجام قرارداد ارائه داد.»
“The company provided surety to ensure contract completion.”
«قبل از شروع پروژه، تضمینی درخواست کردند.»
“They demanded a surety before starting the project.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. به تضمین انجام وظیفه یا وعده اشاره دارد و در اغلب موارد با surety در موقعیتهای کلی قابل تعویض است.
Common. Refers broadly to any assurance that a duty or promise will be fulfilled, often interchangeable with surety in general contexts.
فنی/حقوقی. به ضمانت رسمی و معمولاً مالی اشاره دارد که انجام تعهد را تضمین میکند، مشابه اما خاصتر از surety.
Technical/legal. Refers to a formal, often financial, security guaranteeing obligation fulfillment, similar but more specific than surety.