noun (اسم)archaic
اسم — توانایی
تواناییقابلیت
کیفیت یا حالتی که توانایی یا مهارت را نشان میدهد؛ قابلیت.
The quality or state of being able or skilled; capability.
«توانایی او در زبانها ما را تحت تأثیر قرار داد.»
“His hability in languages impressed us.”
«او مهارت خود را در کار نشان داد.»
“She demonstrated hability in her work.”
تفاوت با واژههای مشابه
ability— توانایی
رایج. اصطلاح کلی برای مهارت یا ظرفیت انجام کاری.
Common. General term for skill or capacity to do something.