noun (اسم)common
اسم — توانایی
تواناییقابلیتلیاقت
توانایی یا مهارتی که شخص برای انجام کاری دارد.
The quality or skill to do something well.
«او توانایی صحبت به سه زبان را دارد.»
“She has the ability to speak three languages.”
«توانایی او در حل مسائل چشمگیر است.»
“His ability to solve problems is impressive.”
تفاوت با واژههای مشابه
skill— مهارت
رایج. وقتی به تواناییهای آموخته شده یا تمرینی اشاره میکند، قابل جایگزینی است.
Common. Interchangeable when referring to learned or practiced abilities — 'ability to swim' and 'skill at swimming' both fit well.
capability— قابلیت
رسمی/رایج. بیشتر برای ظرفیت یا پتانسیل به کار میرود، نه الزاماً مهارت واقعی.
Formal/common. Often used for potentials or capacities rather than actual demonstrated talent. 'Ability' usually means actual competence.