highline
high·line/ˈhaɪˌlaɪn/
1noun (اسم)technicalplural (جمع): highlines
اسم — کابل حمل بار
کابل حمل بارخط بلند
سیم یا کابل مستحکم کشیده شده در ارتفاع برای جابهجایی یا نگهداشتن نیرو.
A strong cable or wire stretched high used for transporting goods or tensioning.
«کارگران خط بلندی برای انتقال تجهیزات از میان دره راهاندازی کردند.»
“The workers set up a highline to move supplies across the valley.”
«در سنگنوردی از خطهای بلند برای حفظ تعادل استفاده میشود.»
“Highlines are used in rock climbing for balance.”
2verb (فعل)technicalpast (گذشته): highlinedpast participle (مفعولی): highlined-ing (حال): highlining3rd (سوم): highlines
فعل — خط بلند نصب کردن
خط بلند نصب کردن
نصب خطی آویزان در ارتفاع برای انتقال یا حفظ تعادل.
To set up a line suspended high, often for transporting or balancing.
«آنها خط بلندی را از روی دره نصب کردند.»
“They highlined across the canyon.”
«تیم تجهیزات را بین صخرهها با خط بلند منتقل کردند.»
“The team highlined gear between the cliffs.”