hightailed
high·tailed/ˈhaɪ.teɪld/
highat a high point or quicklytailrear part, to move rapidly away
verb (فعل)informalpast (گذشته): hightailedpast participle (مفعولی): hightailed-ing (حال): hightailing3rd (سوم): hightails
فعل — گریختن
گریختنفرار کردن سریع
به سرعت جایی را ترک کردن، معمولاً برای فرار یا اجتناب.
Left somewhere quickly, usually to escape or avoid something.
«وقتی پلیس آمد، آنها خیلی سریع از مهمانی فرار کردند.»
“They hightailed out of the party when the police arrived.”
«خیلی سریع به فرودگاه رفتم تا پروازم را بگیرم.»
“I hightailed it to the airport to catch my flight.”
تفاوت با واژههای مشابه
fled— فرار کرد
رسمی یا داستانی. مشابه فرار در زمینههای فرار، hightail بیشتر سرعت و فوریت دارد.
Formal or narrative. Near synonym in escape contexts but 'hightail' implies more speed and urgency.