verb (فعل)commonpast (گذشته): fledpast participle (مفعولی): fled-ing (حال): fleeing3rd (سوم): flees
فعل — فرار کرد
فرار کردگریخت
گذشته فعل 'فرار کردن'؛ به معنی به سرعت فرار کردن برای فرار از خطر یا مشکل.
Past tense of 'flee'; to run away quickly to escape danger or trouble.
«وقتی آتش را دید فرار کرد.»
“She fled when she saw the fire.”
«آنها برای پیدا کردن امنیت کشور را ترک کردند.»
“They fled the country to seek safety.”
تفاوت با واژههای مشابه
escaped— فرار کرد
رایج. در مواقعی که فرار از خطر سریع مد نظر باشد میتوان به جای fled استفاده کرد.
Common. Interchangeable with 'fled' when emphasizing leaving danger quickly. Works in 'He escaped the fire' and 'He fled the city'.