horning
horn·ing/ˈhɔrnɪŋ/
horna pointed projection, often on animals or vehicles-ingpresent participle suffix
verb (فعل)commonpast (گذشته): hornedpast participle (مفعولی): horned-ing (حال): horning3rd (سوم): horns
فعل — بوق زدن
بوق زدنبوق کشیدن
صدا دادن با بوق، به ویژه از وسیله نقلیه.
Making a sound with a horn, especially from a vehicle.
«راننده برای هشدار به عابران بوق میزد.»
“The driver was horning to warn pedestrians.”
«ماشینها در ترافیک مرتب بوق میزدند.»
“Cars kept horning in the traffic jam.”
تفاوت با واژههای مشابه
beeping— بوق زدن
غیررسمی. به صدای بوق کوتاه خودروها اشاره دارد و معمولاً قابل تعویض است.
Informal. Refers to short horn sounds from vehicles, often interchangeable.