adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more inadmissiblesuperlative (عالی): most inadmissible
صفت — غیرقابل قبول
غیرقابل قبولمردودپذیرفتنی نیست
غیرقابل قبول یا مجاز، به ویژه در موقعیتهای قانونی.
Not allowed or accepted, especially in legal contexts.
«مدارک در دادگاه غیرقابل قبول شناخته شدند.»
“The evidence was deemed inadmissible in court.”
«شهادت او به عنوان مدرک پذیرفته نیست.»
“Her testimony is inadmissible as proof.”
تفاوت با واژههای مشابه
unacceptable— غیرقابل قبول
رایج. به معنی غیررضایتبخش یا مجاز نبودن؛ معنایی مشابه inadmissible دارد.
Common. Means not satisfactory or permissible in general; similar meaning to inadmissible.