incriminate
فعل — مجرم کردن
کسی را مجرم یا متهم به انجام جرم یا اشتباه کردن نشان دادن.
To make someone appear guilty of a crime or wrongdoing.
«شواهد متهم را مجرم نشان خواهند داد.»
“The evidence will incriminate the suspect.”
«آنها سعی کردند او را به ناحق مجرم کنند.»
“They tried to incriminate him falsely.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی کسی را رسماً متهم میکنند قابل جایگزینی است، مثلاً He was accused of theft. در اسناد حقوقی به معنی ارائه شواهد علیه کسی جایگزین نیست.
Common. Interchangeable when formally charging someone, e.g. 'He was accused of theft.' Not interchangeable in legal documentation meaning 'providing evidence against'.
رسمی/حقوقی. معنای درگیر بودن در جرم را میدهد، معمولاً غیرمستقیم؛ در موارد قانونی جایگزین incriminate میشود.
Formal/legal. Suggests involvement in a crime or wrongdoing, often indirectly; can replace incriminate in legal contexts.