exonerate
فعل — تبرئه کردن
رسمی اعلام کردن بیگناهی یا بیاطلاعی کسی از گناه یا تقصیر
To officially declare someone not guilty of wrongdoing or blame
«شواهد جدید متهم را تبرئه کرد.»
“The new evidence exonerated the suspect.”
«او پس از تحقیقات مبری شد.»
“She was exonerated after the investigation.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در متنهای حقوقی وقتی بیگناهی اعلام میشود جایگزین exonerate است؛ 'acquit' مختص دادگاه است ولی 'exonerate' میتواند عمومیتر باشد.
Formal. Interchangeable with 'exonerate' mainly in legal contexts when declaring innocence; 'acquit' is specifically used in courts, while 'exonerate' can be broader.
متداول. در بافت غیررسمی به معنی رفع اتهام جایگزین است؛ نسبت به exonerate کمتر رسمی است. همچنین 'clear' معنای پاک کردن جسمی هم دارد.
Common. Interchangeable in informal contexts meaning removing blame; less formal than 'exonerate'. 'Clear' can also mean physically making something clean.