indubitable
in·du·bi·ta·ble/ɪnˈdjuːbɪtəbl/
in-notdubitdoubt-ablecapable of
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more indubitablesuperlative (عالی): most indubitable
صفت — غیرقابل تردید
غیرقابل تردیدمسلم
غیرقابل تردید؛ حقیقتی که هیچ شکی درباره آن نیست.
Impossible to doubt; unquestionably true.
«شواهد غیرقابل تردید و قاطع بودند.»
“The evidence was indubitable and decisive.”
«استعداد او غیرقابل تردید است.»
“Her talent is indubitable.”
تفاوت با واژههای مشابه
undeniable— غیرقابل انکار
رسمی. زمانی که بر قطعیت تأکید باشد جایگزین indubitable است.
Formal. Can replace 'indubitable' when emphasizing certainty.