infarcted
in·farct·ed/ɪnˈfɑːrk.tɪd/
in-inside/withinfarctarea of tissue death due to lack of blood supply-edpast participle/adj.
صفت — دچار سکته بافتی
دچار سکته بافتینکروزه شده
دچار مرگ بافتی به علت انسداد جریان خون.
Affected by tissue death due to blocked blood supply.
«بافت قلب بیمار دچار سکته شده بود.»
“The patient’s heart tissue was infarcted.”
«ناحیههای سکته کرده جریان خون ندارند.»
“Infarcted areas show no blood flow.”
تفاوت با واژههای مشابه
necrotic— مرده بافت
فنی. به طور کلی به بافت مرده اشاره دارد که از infarcted گستردهتر است.
Technical. Refers generally to dead tissue, similar but broader than infarcted.