inflict
فعل — تحمیل کردن
باعث رنجش یا درد کشیدن کسی یا چیزی شدن؛ چیزی ناخوشایند یا دردناک را تحمیل کردن.
To cause (something unpleasant or painful) to be suffered by someone or something.
«طوفان خسارت زیادی به شهر وارد کرد.»
“The storm inflicted heavy damage on the town.”
«آنها درد شدیدی را به زندانیان تحمیل کردند.»
“They inflicted severe pain on the prisoners.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در مورد قوانین، مالیات یا بار مسئولیت قابل تعویض با 'inflict' است، اما برای درد فیزیکی یا رنج کمتر رایج است. 'impose' بر قدرت، و 'inflict' بر تأثیر منفی تأکید دارد. مثال: 'آنها مالیات جدیدی وضع کردند.' درست است. 'آنها درد شدیدی را تحمیل کردند.' کمتر رایج، بهتر است 'inflicted' استفاده شود.
Formal. Interchangeable with 'inflict' when referring to rules, taxes, or burdens, but less common for physical pain or suffering. 'Impose' emphasizes authority, 'inflict' emphasizes the negative impact. Example: 'They imposed new taxes.' Works. 'They imposed severe pain.' Less common, prefer 'inflicted'.
رایج. 'Cause' اصطلاحی بسیار کلیتر است. در حالی که میتوانید 'باعث درد شوید'، 'inflict' به طور خاص به اعمال مستقیم و معمولاً یک عمل یا نتیجه منفی و عمدی اشاره دارد. 'Cause' میتواند تصادفی یا غیرمستقیم باشد. مثال: 'تصادف باعث جراحات او شد.' درست است. 'شکنجهگر درد وارد کرد.' درست است، اما 'caused' خیلی ضعیف است.
Common. 'Cause' is a much broader term. While you can 'cause pain,' 'inflict' specifically implies direct application and usually a negative, intended action or outcome. 'Cause' can be accidental or indirect. Example: 'The accident caused her injuries.' Works. 'The torturer inflicted pain.' Works, but 'caused' would be too weak.