adjective (صفت)formal
صفت — مقصود
مقصوددارای نیت
دارای هدف یا قصد مشخص.
Having a specified intention or purpose.
«او کمککنندهای با نیت خوب بود.»
“She was a well-intentioned helper.”
«تلاشهای هدفمند آنها به موفقیت ختم شد.»
“Their intentioned efforts led to success.”
تفاوت با واژههای مشابه
purposeful— هدفمند
رایج. در موقعیتهایی که به قصد آگاهانه اشاره دارند قابل تعویض است.
Common. Generally interchangeable in contexts highlighting deliberate intent, e.g., 'a purposeful action' and 'an intentioned action' both imply deliberate behavior.