intercession
in·ter·ces·sion/ˌɪntərˈsɛʃən/
inter-betweencessgo-ionaction or process
noun (اسم)formal
اسم — شفیعگری
شفیعگریدعا در حق دیگرانمیانجیگری
عمل دخالت یا دعا برای شخص دیگری.
The act of intervening or pleading on behalf of another person.
«او برای مرد زندانی دعا کرد.»
“She made an intercession for the imprisoned man.”
«دعا یا میانجیگری کشیش به آرامش جامعه کمک کرد.»
“The priest’s intercession helped calm the community.”
تفاوت با واژههای مشابه
mediation— میانجیگری
رسمی. به دخالت برای حل یا درخواست کمک اشاره دارد.
Formal. Similar idea of intervening to help resolve or plead.