noun (اسم)archaic
اسم — میانجیگری (قدیمی)
میانجیگری (قدیمی)
واژه قدیمی یا نادر به معنی میانجیگری یا مداخله به نفع دیگری.
An old or rare term meaning an intercession or act of intervening on behalf of another.
«او میانجیگری برای زندانیان انجام داد.»
“He made an intercess for the prisoners.”
«میانجیگری کشیش توسط جمع پذیرفته شد.»
“The priest's intercess was accepted by the congregation.”
تفاوت با واژههای مشابه
intercession— میانجیگری
واژه مدرن و رایجتر برای عمل واسطهگری.
Modern preferred term for the act of mediating or intervening.