فعل — مصاحبه کردن
انجام مصاحبه برای پرسش و بررسی، معمولاً برای ارزیابی شغلی یا جمعآوری اطلاعات.
The act of conducting a formal meeting to ask questions, usually to evaluate someone for a job or gather information.
«او در حال مصاحبه با کاندیداهای جایگاه مدیر است.»
“She is interviewing candidates for the manager position.”
«آنها در حال مصاحبه با شاهدان درباره حادثه هستند.»
“They are interviewing witnesses about the incident.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. بیشتر برای تمرکز روی پرسیدن سوال است، نه مصاحبه رسمی. «پرسش از مظنون» مناسب است ولی «پرسش از نامزد شغلی» خیر.
Common. Used especially when focusing on asking questions rather than a formal interview setting. 'Questioning a suspect' works but not 'questioning a job candidate'.
رسمی. به بررسی دقیق اشاره دارد، معمولاً پزشکی یا فنی، کمتر برای مصاحبه. فقط در موارد خاص جایگزین میشود.
Formal. Implies thorough checking, sometimes more medical or technical, less for interviews. Substitute only in specific contexts.