jousting
اسم — نیزهبازی
ورزشی رزمی در قرون وسطی که در آن دو شوالیه زرهپوش سوار بر اسب با نیزه به سمت یکدیگر حمله میکردند تا حریف را از اسب سرنگون کنند.
A medieval sport in which two armored knights on horseback, armed with lances, charge at each other in an attempt to unseat their opponent.
«نیزهبازی یک سرگرمی محبوب در مسابقات قرون وسطایی بود.»
“Jousting was a popular entertainment at medieval tournaments.”
«او رویای قهرمانی در نیزهبازی را در سر داشت.»
“He dreamed of becoming a champion in jousting.”
فعل — نیزهبازی کردن
درگیر شدن در ورزش نیزهبازی.
Engaging in the sport of jousting.
«شوالیهها در میدان نیزهبازی میکردند.»
“The knights were jousting in the arena.”
«او سالها برای نیزهبازی موثر تمرین کرد.»
“He spent years training to joust effectively.”
تفاوت با واژههای مشابه
ادبی/منسوخ. دقیقا مترادف joust برای عمل جنگیدن با نیزه سواره است. کمتر از jousting به عنوان اسم استفاده میشود.
Literary/archaic. Strictly synonymous with 'joust' for the act of fighting with lances from horseback. Less common than 'jousting' as a noun.