landing
land·ing/ˈlændɪŋ/
landto come down to the ground or a surface-inggerund or present participle suffix
اسم — فرود
فرودنشستن
عمل رسیدن به زمین پس از پرواز یا پریدن.
The act of arriving on the ground after a flight or jump.
«فرود هواپیما نرم و ایمن بود.»
“The plane's landing was smooth and safe.”
«او هنگام فرود تعادلش را از دست داد.»
“She lost her balance during the landing.”
تفاوت با واژههای مشابه
touchdown— برخورد با زمین
اغلب در زمینههای فنی یا ورزشی؛ نوع خاصی از فرود، به ویژه هواپیما یا ورزش.
Mostly technical or sport contexts; a specific kind of landing, especially aircraft or sports.
arrival— ورود
اصطلاح کلی برای رسیدن به مکانی، کمتر مخصوص فرود پرواز یا پریدن.
General term for coming to a place, less specific to flight or jump landings.