latron
lat·ron/ˈleɪtrən/
noun (اسم)archaicplural (جمع): latrons
اسم — راهزن
راهزندزد
دزد یا راهزن، بهویژه در زمینههای تاریخی.
A robber or bandit, especially in historical contexts.
«راهزنها در جنگل به مسافران کمین کردند.»
“The latron ambushed travelers in the forest.”
«شهرهای قرون وسطی از راهزنهای جادهای میترسیدند.»
“Medieval towns feared the latrons on the roads.”
تفاوت با واژههای مشابه
bandit— راهزن
رسمی/ادبی. اشاره به دزدان قانونگریز اغلب گروهی دارد. بیشتر در زمینه تاریخی/ادبی جایگزین است.
Formal/literary. Refers to outlaw robbers, often in groups. Interchangeable mostly in historical/literary contexts.