bandit
ban·dit/ˈbændɪt/
noun (اسم)commonplural (جمع): bandits
اسم — راهزن
راهزندزد مسلح
فردی که دزدی یا جرم میکند، بهویژه به صورت مسلحانه و خشونتآمیز.
A person who robs or commits crimes, especially in an armed and violent way.
«راهزنها مسافران را دزدیدند.»
“The bandits robbed the travelers.”
«راهزنها اغلب به روستاهای دورافتاده حمله میکردند.»
“Bandits often attacked isolated villages.”
تفاوت با واژههای مشابه
robber— دزد
رایج. اصطلاح کلی برای دزد است و ممکن است خشونت یا مسلح بودن را تضمین نکند.
Common. General term for a thief, can be less specific about violence or armed status.