mandat
man·dat/mænˈdɑː/
noun (اسم)formalplural (جمع): mandats
اسم — دستور
دستورفرمانوظیفه
وظیفه، مأموریت یا دستور رسمی؛ گاهی به عنوان واژهای قانونی یا تاریخی برای فرمان استفاده میشود.
A charge, commission, or formal order; sometimes used as a legal or historical term for mandate.
«دیپلمات تحت دستور رسمی دولت خود عمل کرد.»
“The diplomat acted under a mandat from his government.”
«فرمانهای ویژه پس از جنگ اجرا شدند.»
“Mandat laws were imposed after the war.”
تفاوت با واژههای مشابه
mandate— فرمان
رسمی. معنای بسیار مشابه؛ 'mandat' کمتر در زبان انگلیسی استفاده میشود.
Formal. Very close in meaning; 'mandat' is less common in English.