materialization
اسم — تجسم
فرایند یا حالتی که طی آن چیزی غیرمادی یا انتزاعی به صورت مادی و قابل مشاهده درمیآید.
The process by which something abstract or non-physical becomes real or manifest.
«هنرمند به دنبال تجسم رویاهایش بود.»
“The artist sought the materialization of his dreams.”
«حضور او تجسم ناگهانی از ناکجاآباد بود.»
“Her appearance was a sudden materialization out of thin air.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. اغلب جایگزینپذیر، به ویژه برای مفاهیم انتزاعی که آشکار میشوند. 'تظاهر خشم او' درست است، 'تجسم شبح' هم درست است، اما manifestation میتواند به معنای علامت یا نشانه هم باشد. 'یک نشانه بیماری' درست است اما 'یک تجسم بیماری' درست نیست.
Formal. Often interchangeable, especially for abstract concepts becoming evident. 'The manifestation of his anger' works, 'the materialization of the ghost' works, but manifestation can also mean a symptom or sign. 'A manifestation of the disease' is correct, but 'a materialization of the disease' is not.
رسمی/ادبی. به طور خاص به تجسد روح یا خدا در کالبد فیزیکی اشاره دارد. برای تبدیل شدن مفاهیم انتزاعی به واقعیت، جایگزینپذیر نیست. 'تجسد شر' درست است، اما 'تجسد یک ایده' در این مفهوم خاص مناسب نیست.
Formal/Literary. Specifically refers to a spirit or deity taking on a physical body. Not interchangeable for general abstract concepts becoming real. 'The incarnation of evil' works, 'the materialization of an idea' doesn't fit this specific sense.