اسم — حافظه
قوه ذهنی که توسط آن ذهن اطلاعات را ذخیره و به خاطر میسپارد؛ حافظه.
The faculty by which the mind stores and remembers information; memory. Used in philosophical or psychological contexts.
«مفهوم مموریا در بلاغت کلاسیک محوری بوده است.»
“The concept of memoria has been central to classical rhetoric.”
«فیلسوفان درباره ماهیت مموریا و محدودیتهای آن بحث میکردند.»
“Philosophers debated the nature of memoria and its limits.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. این کلمه اصطلاح روزمره برای توانایی به خاطر سپردن چیزها و همچنین برای یک خاطره خاص است. «مموریا» یک مترادف رسمیتر و آکادمیکتر است که اغلب در گفتمانهای فلسفی یا روانشناختی خاص استفاده میشود. در تقریباً تمام بافتهای عمومی از 'memory' استفاده کنید، مثلاً 'من حافظه خوبی دارم.'
Common. This is the everyday term for the ability to remember things and also for a specific recollection. 'Memoria' is a more formal, academic synonym, often used in specific philosophical or psychological discourse. Use 'memory' in almost all general contexts, e.g., 'I have a good memory.'
رایج. به طور خاصتر به عمل یادآوری یا یک چیز خاص یادآوری شده اشاره دارد، نه خود قوه ذهنی. در حالی که 'memoria' و 'memory' به ظرفیت اشاره دارند، 'recollection' درباره محتوا است. شما میتوانید یک 'recollection' از یک رویداد داشته باشید، اما نه 'memoria' از آن.
Common. Refers more specifically to the act of remembering or a specific thing remembered, rather than the faculty itself. While 'memoria' and 'memory' refer to the capacity, 'recollection' is about the content. You can have a 'recollection' of an event, but not 'memoria' of it.