mien
/miːn/
noun (اسم)formal
اسم — ظاهر
ظاهررفتارقیافه
ظاهر یا رفتار یک فرد که خصوصیات یا حال روحی او را نشان میدهد.
A person's look or manner, especially one indicating their character or mood.
«قیافهٔ مطمئن او همه را تحت تأثیر قرار داد.»
“Her confident mien impressed everyone.”
«او در جلسه ظاهر جدی داشت.»
“He had a serious mien during the meeting.”
تفاوت با واژههای مشابه
demeanor— رفتار
رسمی. معنای مشابه دارد ولی بیشتر درباره رفتار ظاهری فرد استفاده میشود.
Formal. Similar meaning but often used in contexts of someone's outward behavior.