miscarry
mis·car·ry/mɪsˈkær.i/
mis-wrongly, badlycarryto bear or support
verb (فعل)formalpast (گذشته): miscarriedpast participle (مفعولی): miscarried-ing (حال): miscarrying3rd (سوم): miscarries
فعل — سقط جنین کردن
سقط جنین کردن
از دست دادن بارداری قبل از اینکه جنین زنده بماند؛ سقط جنین شدن.
To lose a pregnancy before the fetus can survive; to have a miscarriage.
«او در ماههای اولیه بارداری سقط کرد.»
“She miscarried in the early months of pregnancy.”
«سقط جنین ممکن است برای زنان از نظر عاطفی دشوار باشد.»
“Miscarrying can be emotionally difficult for women.”
تفاوت با واژههای مشابه
abort— سقط کردن
رسمی/پزشکی. معمولاً دو تا قابل جایگزین هستند اما abort میتواند به از دست دادن ارادی یا خودبهخودی اشاره کند.
Formal/medical. Often used interchangeably but 'abort' can refer to intentional or spontaneous loss.