nature
اسم — طبیعت
تمام پدیدههای فیزیکی و طبیعی جهان، شامل گیاهان، حیوانات، چشماندازها و دیگر ویژگیهای زمین، در مقابل انسانها و ساختههای آنها.
The phenomena of the physical world collectively, including plants, animals, the landscape, and other features and products of the earth, as opposed to humans or human creations.
«ما روز را به لذت بردن از طبیعت گذراندیم.»
“We spent the day enjoying nature.”
«آلودگی در حال تخریب طبیعت محلی است.»
“Pollution is destroying local nature.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اغلب با 'nature' مترادف است وقتی به دنیای طبیعی اطراف ما، به خصوص در مورد حفاظت یا تأثیرات زیستمحیطی، اشاره دارد. 'حفاظت از محیط زیست' با 'حفاظت از طبیعت' مترادف است. اما 'environment' میتواند به محیطهای ساخته دست بشر نیز اشاره کند، در حالی که 'nature' معمولاً به طبیعت وحشی دلالت دارد.
Common. Often interchangeable with 'nature' when referring to the natural world around us, especially regarding conservation or impact. 'Protecting the environment' is synonymous with 'protecting nature'. However, 'environment' can also refer to human-made surroundings, whereas 'nature' usually implies wilderness.
خاصتر. به مناطق کشتنشده، غیرمسکونی و نامساعد اشاره دارد. در حالی که 'wilderness' بخشی از 'nature' است، 'nature' اصطلاح گستردهتری است. میتوان در یک پارک از 'nature' لذت برد، اما 'wilderness' به منطقهای دورافتادهتر و دستنخوردهتر دلالت دارد.
More specific. Refers to uncultivated, uninhabited, and inhospitable regions. While 'wilderness' is a part of 'nature', 'nature' is a broader term. You can enjoy 'nature' in a park, but 'wilderness' implies a more remote, untouched area.
اسم — سرشت
ویژگیها یا خصوصیات اساسی یک فرد یا شیء؛ ساختار بنیادی ذاتی یک چیز.
The essential qualities or characteristics of a person or thing; the inherent basic constitution of a thing.
«احتیاط کردن در سرشت اوست.»
“It's his nature to be cautious.”
«ماهیت خشونتآمیز جنایت همه را شوکه کرد.»
“The violent nature of the crime shocked everyone.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. بر خصوصیت بنیادی و تغییرناپذیر چیزی تأکید دارد. 'جوهر مسئله' یا 'جوهر انسانی'. به هسته فلسفی و عمیقتری نسبت به 'nature' دلالت دارد.
Formal/Literary. Emphasizes the fundamental, unchangeable character of something. 'The essence of the problem' or 'human essence'. It implies a deeper, more philosophical core than 'nature'.
رایج. اغلب برای ویژگیهای اخلاقی یا روانی افراد استفاده میشود. 'او طبع مهربانی دارد' شبیه 'او شخصیت مهربانی دارد' است، اما 'nature' میتواند برای اشیاء بیجان یا مفاهیم انتزاعی نیز به کار رود.
Common. Often used for people's moral or psychological qualities. 'He has a kind nature' is similar to 'He has a kind character', but 'nature' can also apply to inanimate objects or abstract concepts.