odor
اسم — بو
بویی که معمولاً قوی یا ناخوشایند است.
A smell, often one that is strong or unpleasant.
«آشپزخانه بوی خوشی از گیاهان تازه داشت.»
“The kitchen had a pleasant odor from fresh herbs.”
«از سطل آشغال بوی ناخوشایندی میآمد.»
“There was an unpleasant odor coming from the garbage bin.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. کلمه عمومی برای هر نوع بویی است، ممکن است خنثی، خوشایند یا ناخوشایند باشد؛ بیشتر قابل جایگزین با odor است، ولی odor بیشتر بوی قوی یا منفی را میرساند.
Everyday. General term for any scent, can be neutral, pleasant or unpleasant; mostly interchangeable with odor but odor often implies stronger or negative smell.
رسمی/ادبی. معمولاً به بوی خوش یا عطر اشاره دارد؛ وقتی odor بوی ناخوشایند را میرساند، قابل جایگزین نیست.
Formal/literary. Usually refers to pleasant smells or perfumes; not interchangeable when odor implies unpleasantness.
غیردرجهیک. صرفاً به بوهای بسیار ناخوشایند و قوی اشاره دارد؛ وقتی odor خنثی یا خوشایند است قابل جایگزین نیست.
Informal. Refers strictly to very unpleasant, strong bad smells; not interchangeable when odor is neutral or pleasant.