one-dimensional
صفت — یکبعدی
دارای فقط یک بعد یعنی طول، بدون عرض یا ارتفاع.
Having only length and no other measurable dimension such as width or height.
«یک خط جسمی یکبعدی است.»
“A line is a one-dimensional object.”
«در فیزیک حرکت یکبعدی را مطالعه کردیم.»
“We studied one-dimensional motion in physics.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج/رسمی. در مفاهیم ریاضی یا هندسی میتواند جایگزین one-dimensional شود، مثلا 'تابع خطی' به جای 'تابع یکبعدی'. در معانی انتزاعی قابل جایگزینی نیست.
Common/formal. Can replace 'one-dimensional' in mathematical or geometric contexts, e.g. 'linear function' instead of 'one-dimensional function'. Not interchangeable in abstract uses.
صفت — سطحی
فاقد عمق یا پیچیدگی؛ محدود به یک جنبه یا بعد در معنای انتزاعی.
Lacking depth or complexity; limited to a single aspect or dimension in figurative or abstract sense.
«شخصیت داستان یکبعدی و خستهکننده بود.»
“The character in the novel was one-dimensional and boring.”
«استدلال او به خاطر خیلی یکبعدی بودن نقد شد.»
“Her argument was criticized for being too one-dimensional.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج/غیررسمی. در توصیف تفکر یا شخصیتهای سطحی جایگزین one-dimensional میشود، مثلا 'توضیح سطحی' خوب است اما در معنی هندسی بدرد نمیخورد.
Common/informal. Can replace 'one-dimensional' when describing shallow or simple thinking or characters, e.g. 'a superficial explanation' works but not in geometric sense.
رایج/غیررسمی. هنگام انتقاد برای کمعمق بودن قابل جایگزینی است، مثلا 'شخصیت کمعمق' در داستانها کاربرد دارد.
Common/informal. Interchangeable with 'one-dimensional' when criticizing lack of complexity or depth, e.g. 'shallow character' is used in stories.