out of character
out of char·ac·ter/aʊt əv ˈkærəktər/
phrase (عبارت)common
عبارت — خلافِ عادت بودن
خلافِ عادت بودندور از شخصیت بودن
با رفتار یا خوی همیشگیِ یک نفر جور درنیامدن.
Not typical of a person's usual behavior or nature.
«پاسخ عصبانی او خلافِ عادتش بود.»
“His angry reply was out of character.”
«دروغگفتن با شخصیت او جور درنمیآید.»
“It is out of character for her to lie.”