noun (اسم)commonplural (جمع): outfielders
اسم — بازیکن بیرون زمین
بازیکن بیرون زمینآوتفیلدر
بازیکنی در بیسبال یا کریکت که در بخش بیرونی زمین بازی میکند.
A player in baseball or cricket who plays in the outfield, away from the batter/pitcher.
«بازیکن بیرون زمین به راحتی توپ پرتاب شده را گرفت.»
“The outfielder caught the fly ball easily.”
«بازیکن بیرون زمین تیم بازوی پرتاب قویای دارد.»
“The team's outfielder has a strong throwing arm.”
تفاوت با واژههای مشابه
fielder— بازیکن میدانی
اصطلاح کلی برای بازیکن میدانی؛ outfielder موقعیت خاص را مشخص میکند.
General term for any fielding player; outfielder specifies position in outfield.