paladin
pal·a·din/ˈpæl.ə.dɪn/
palad-knight or champion-incommon noun suffix
noun (اسم)formalplural (جمع): paladins
اسم — شوالیه
شوالیهپهلوان
یک شوالیه دلاور و پهلوان که معمولاً در دوران قرون وسطی یا داستانهای خیالی آمده است.
A knightly champion known for heroism and chivalry, often in medieval or fantasy contexts.
«شوالیه با شجاعت فراوان به میدان جنگ رفت.»
“The paladin rode into battle with great courage.”
«در رمانهای فانتزی، شوالیهها معمولاً برای عدالت میجنگند.»
“In fantasy novels, paladins often fight for justice.”
تفاوت با واژههای مشابه
knight— شوالیه
رسمی. بهطور خاص جنگجوی نجیب؛ بیشتر تاریخی است تا افسانهای.
Formal. Specifically a noble warrior; more historical than paladin, which is more legendary.