panicking
pan·ick·ing/ˈpænɪkɪŋ/
panicsudden uncontrollable fear-ingsuffix forming gerund or present participle
noun (اسم)common
اسم — وحشت
وحشتترس شدید
حالت یا عمل ترس ناگهانی و غیرقابل کنترل.
The state or act of feeling sudden uncontrollable fear or anxiety.
«او در طول طوفان وحشت زده بود.»
“She was panicking during the storm.”
«وحشت ممکن است موجب اشتباه شود.»
“Panicking can cause mistakes.”
تفاوت با واژههای مشابه
fear— ترس
معمولی. احساس کلی ترس؛ panicking شدیدتر و کنترلنشدهتر است.
Common. General feeling of being scared; panicking is more intense and uncontrolled.