noun (اسم)technicalplural (جمع): participles
اسم — اسم فاعل
اسم فاعلصفت مفعولیصفت فعلی
کلمهای که از فعل مشتق شده و به عنوان صفت یا قید استفاده میشود، یا برای ساخت زمانهای مرکب به کار میرود.
A word formed from a verb and used as an adjective or an adverb, or to form compound tenses (e.g., 'running' in 'running water', 'gone' in 'have gone').
«زبان انگلیسی دو اسم فاعل اصلی دارد: اسم فاعل مضارع (با پایان -ing) و اسم فاعل ماضی (معمولاً با پایان -ed یا -en).»
“English has two main participles: the present participle (ending in -ing) and the past participle (usually ending in -ed or -en).”
«در جمله 'The broken window'، 'broken' یک اسم فاعل ماضی است که به عنوان صفت عمل میکند.»
“In the sentence 'The broken window', 'broken' is a past participle acting as an adjective.”