penitential
صفت — توبهکارانه
مربوط به یا بیانگر توبه یا کفاره؛ نشاندهنده غم و پشیمانی برای گناه یا خطاکاری.
Relating to or expressing penitence or penance; showing sorrow and regret for sin or wrongdoing.
«راهب روزهایش را با دعاهای توبهکارانه میگذراند.»
“The monk spent his days in penitential prayer.”
«آنها در طول مراسم لباسهای کفارهای پوشیدند.»
“They wore penitential robes during the ceremony.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. بر پشیمانی یا گناه عمیقی که فرد برای یک اشتباه گذشته احساس میکند، تأکید دارد. اغلب به یک احساس شخصی اشاره دارد. 'او یک عذرخواهی پشیمانکننده کرد.'
Common. Emphasizes the deep regret or guilt one feels for a past wrong. Often implies a personal feeling. 'He gave a remorseful apology.'
رسمی/ادبی. شبیه به پشیمان است اما اغلب حس قویتری از غم واقعی و میل به بخشش را به همراه دارد. 'او واقعاً برای کارهایش پشیمان بود.'
Formal/Literary. Similar to remorseful but often carries a stronger sense of genuine sorrow and a desire for forgiveness. 'She felt truly contrite for her actions.'