permanent holder
اسم — دارنده دائم
کسی یا نهادی که مالکیت یا کنترل دائمی چیزی مانند عنوان، زمین یا سمت را دارد.
A person or entity that has permanent possession or control of something, such as a title, land, or position.
«او دارنده دائم عنوان قهرمانی است.»
“She is the permanent holder of the championship title.”
«مالک دائمی زمین به آسانی قابل تغییر نیست.»
“The permanent holder of the land cannot be removed easily.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. اصطلاح کلی برای کسی که چیزی را مالک است؛ زمانی که تأکید بر داشتن است بدون اشاره به دائمی بودن، کاربرد دارد.
Everyday. A general term for someone who owns something; 'owner' can replace 'permanent holder' when emphasizing possession without necessarily implying permanence.
رسمی. معمولا برای دارندگان عناوین رسمی یا افتخاری به کار میرود، هنگامی که درباره وضعیتهای ثابت صحبت میشود جایگزین مناسبی است.
Formal. Often used for holders of official or honorary titles, interchangeable with 'permanent holder' when referring to statuses that do not change.