persuasive
صفت — متقاعدکننده
توانایی قانع کردن و متقاعد ساختن دیگران به خوبی
Able to convince or persuade others effectively
«او سخنرانی متقاعدکنندهای کرد که نظر بسیاری را تغییر داد.»
“She gave a persuasive speech that changed many minds.”
«نگارش قانعکنندهاش خوانندگان را متقاعد کرد.»
“His persuasive writing convinced the readers.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. در اغلب موارد با persuasive قابل تعویض است، مخصوصاً وقتی درباره دلایل یا شواهد صحبت میشود.
Common. Often interchangeable with 'persuasive' especially when referring to arguments or evidence. 'Convincing evidence' and 'persuasive argument' both work.
رسمی و متداول. به معنای قوی و غیرقابل مقاومت در متقاعدسازی است. reason compelling قویتر از reason persuasive است.
Formal/common. Implies a strong, irresistible force in persuasion. 'Compelling reason' is often stronger than just 'persuasive reason'.