noun (اسم)informal
اسم — دروغین بودن
دروغین بودنریاکاری
ویژگی غیرواقعی یا غیرصادق بودن؛ دروغین بودن.
The quality of being not genuine or sincere; falseness.
«ریاکاری او برای همه آشکار بود.»
“His phoniness was obvious to everyone.”
«او از ریاکاری در آن جلسه خوشش نمیآمد.»
“She disliked the phoniness in that meeting.”
تفاوت با واژههای مشابه
insincerity— ریاکاری
رایج. معنی مشابه که به نبود صداقت اشاره دارد و معمولاً در زمینههای عاطفی به کار میرود.
Common. Similar meaning referring to lack of genuineness, often used in emotional contexts.