physicality
اسم — فیزیکی بودن
واقعیت فیزیکی بودن؛ جنبه یا ماهیت فیزیکی یک چیز، به ویژه ویژگیهای ملموس بودن و داشتن جوهر.
The fact of being physical; the physical aspect or nature of something, especially the qualities of being tangible and having substance.
«فیزیکی بودن ویرانههای باستانی باستانشناسان را تحت تأثیر قرار داد.»
“The physicality of the ancient ruins impressed the archaeologists.”
«او با جسمانیت محض نقش طاقتفرسا دست و پنجه نرم میکرد.»
“He struggled with the sheer physicality of the demanding role.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/فنی. بر کیفیت مادی بودن یا ساخته شدن از ماده تأکید دارد. هنگام اشاره به وجود ملموس اشیاء قابل تعویض است. برای جنبههای بدن انسان کمتر مناسب است. 'مادیت اثر هنری مشهود بود.'
Formal/Technical. Emphasizes the quality of being material or made of matter. Interchangeable when referring to the tangible existence of objects. Less suitable for human body aspects. 'The materiality of the artifact was evident.'
اسم — قدرت بدنی
میزان استفاده یا تأکید یک فرد بر بدن یا ویژگیهای فیزیکی خود، به ویژه در ورزش، اجرا یا تعامل.
The degree to which a person uses or emphasizes their body or physical attributes, especially in sports, performance, or interaction.
«حضور جسمانی رقصنده روی صحنه گیرا بود.»
“The dancer's physicality was captivating on stage.”
«بسکتبال ورزشی است که به جسمانیت زیادی نیاز دارد.»
“Basketball is a sport that requires a lot of physicality.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به ویژگیها و مهارتهای یک ورزشکار اشاره دارد، که اغلب به معنای قدرت، چابکی و استقامت است. هنگام بحث در مورد توانایی فیزیکی در ورزش قابل تعویض است. 'ورزشکاری او غیرقابل انکار بود.'
Common. Refers to the qualities and skills of an athlete, often implying strength, agility, and endurance. Interchangeable when discussing physical prowess in sports. 'His athleticism was undeniable.'